Waki

Be strong, Be gentle, Be beautiful

2011-12-24T06:56:00.000-08:00

Hier deel ik een video met jullie over een bewonderenswaardige vrouw. Keiko Fukuda (福田敬子 Fukuda Keiko) is de laatste nog levende student van Jigoro Kano en word door het Kodokan erkend als kudan.

Wat ik het meest waardeer, is haar enorme doorzettingsvermogen. Je moet weten dat in de tijd dat zij judoode het Kodokan er sexistisch was tegenover vrouwen. Dat is ook de reden waarom zij dertig jaar lang is blijven steken op godan. En tóch zet ze door. Een vrouw in die tijd moest trouwen en een gezin krijgen, maar Keiko Fukuda is zoals ze het zelf zegt "Getrouwd met Judo". Prachtig toch?

Haar spreuk staat hierboven ook al in de titel. "Be strong, Be gentle, Be beautiful". Dat is hetgene waar ik ook naar streef, en ik denk veel andere gelijkgezinde judoka. Als ik zo zie wat zij allemaal heeft meegemaakt, dan denk ik dat ik niet te klagen heb. Mijn situatie is veel malen milder dan de situatie waar zij zich in bevond. Ik moet niet zeuren! Ik kijk naar haar en ben sterk, zachtmoedig en prachtig.

Kijk en geniet!

和
氣

JBN Yudansha

2011-11-19T12:48:00.000-08:00

Vandaag ben ik uke geweest op een dan-examen waarbij mijn partner gezakt is voor zijn shodan. De kritiek die wij kregen zei eigenlijk dat wij er niets van gebakken hadden. Uke zou te passief en te meegaand zijn geweest, Tori zou geen balansverstoring gemaakt hebben. Kortom; niet veel soeps. Maar wat mij nou eigenlijk nog het meest verbaast is het feit dat de heren en dames examinatoren eigenlijk, diep en weggestop in hun hart, ook niet weten wat nu correct is en wat niet. Meegaand willen ze niet hebben, maar trekken en sleuren ook niet.
Negatief

Kijk, je kunt het allemaal wel negatief gaan bekijken. Dit mag niet, dat mag zo niet, niet passief, niet meegaand, niet trekken en sleuren etcetera. Maar wat dan wèl? Vertel mij dan eens concreet wat er wel verwacht word in het Nage no Kata. Doe het maar eens voor of schrijf het duidelijk en zonder ruimte voor misopvattingen op papier. "Bekijk de DVD maar", ja dat helpt niet....

Voortrekkerij?

Ik heb eens meegemaakt dat iemand zijn examen behaalde met de boodschap: "Je bent geslaagd, maar volgende keer wel beter hè?". Of een persoon laten slagen uit medeleiden bij zijn tweede herexamen. Zou je die of die judoka wèl moeten laten slagen omdat jij ze beter kent, ze van een zusterschool zijn of omdat je medeleiden hebt?

Gratis

Tsja en dan blijft er natuurlijk nog het feit waar ik eerder ook al over schreef. "Zwarte band met de AH-Bonuskaart". Vandaag kreeg een man zijn godan, ja KREEG, omdat hij "al zo vele jaren iets met judo doet". Tien jaar scheidsrechter, zeven scholen opgericht, dit dat zus zo. Is dat het beleid van de JBN? Is dat eerlijk?

Eeuwigheid

De vraag die mij op dit moment rest is of ik überhaupt ooit een yudansha wil worden binnen deze oneerlijke organisatie die slechts competitie Judo stimuleert? Als ze daar het beleid niet veranderen, blijf ik eeuwig ikkyu. Bah bah, hier word ik toch zo verdrietig en tegelijkertijd boos van. Open uw ogen JBN!

Dus ik geef u allen een vraag mee, om aan uzelf te stellen. Weet u eigenlijk zelf wel wat correct en niet correct is in Judo? Wat IS Judo dan? Antwoord graag concreet.

Dojo

2011-11-09T03:31:00.000-08:00

Er is iets wat me opviel tijdens de judo geiko van gisteren. Nou eigenlijk zijn het meerdere dingen, maar er was iets bij wat mij toch echt wel met verbazing sloeg.

Het is natuurlijk niets nieuws om te zeggen dat er tegenwoordig bar weinig aan dojo etiquette, of reishiki 礼式, word gedaan in onze westerse wereld. Soms is het zelfs zo dat Japanners het vergeten of compleet negeren.

Reishiki

Kijk maar eens even naar de karakters voor reishiki hier rechts. Wat valt je dan op? Als je de blogs van Mitesco en mij een beetje hebt gevolgd, zul je het eerste karakter al vaker terug hebben zien komen. Ik zal de betekenissen van de twee karakters toch maar nog een keer geven:

礼 - (れい) rei: respect, goede manieren,
式 - (しき) shiki: ceremonie, stijl, formule/expressie.

Dus vrij vertaald betekend het iets zoals "Ceremonie met goede manieren". Ik kies hier voor goede manieren omdat ik daar vandaag een beetje de nadruk op ga leggen. Tevens ga ik de, voor mij, correcte dojo etiquette voor jullie nog eens uitschrijven. Alles in de hoop dat dit wezelijk deel van eigenlijk alle budo weer terugkomt in onze dagelijkse keiko.

Constatering

Wat heb ik dan gisteren allemaal gezien waardoor ik besloten heb om deze blog te plaatsen? Allereerst moet je weten dat vóór onze judo geiko, Ju Jutsu zit. Zodra zij de dojo willen verlaten, willen wij juist de dojo in. De dojo waarin ik train heeft als je binnenkomt eerst een stukje met vloerbedekking alvorens je op de tatami stapt.

Omdat ik in dezelfde dojo tevens Aikido beoefen, draai ik me als ik binnenkom, na een ritsurei naar de dojo natuurlijk, om zodat ik met mijn hielen tegen de zijkant van de tatami kom te staan. Het is dan alleen nog maar een kwestie van met je voeten uit je zori (slippers) glijden en je staat automatisch op de tatami. Je schuift je zori dan netjes naar links of rechts zodat ze niet voor de ingang blijven staan. Klaar. Je kunt je dus voorstellen dat ik dat bij Judo ook zo probeer te doen.

Toen ik gisteren echter naar binnen wilde stappen blokkeerde een heel aantal slecht geplaatste tassen en zori me de weg. Tevens duwde iedere jujutsuka mij uit de weg om maar snel naar buiten te kunnen. Ik werd dus genoodzaakt om met mijn zori op te tatami te stappen en dat was me toch ongemakkelijk. Zo hoort het toch niet? Alle andere zori werden gewoon in de hoek gegooid samen met alle tassen. Is dit reishiki? Iedere rationele lezer denkt nu vast van niet, maar wat is het dan wèl? Dat komt zo, eerst nog even wat me echt met verbazing heeft geslagen.

Kauwgom

Toen sensei een techniek voordeed met een uitgekozen uke zag ik tot mijn volle verbazing dat deze uke gewoon op zijn dooie gemak kauwgom zat te knauwen. Ja, kauwgom! Ik snapte er helemaal niets van. Sensei zei er ook niets van, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is dat er in de dojo gegeten of gedronken word! Dit heeft mij wakker gemaakt. Doorsnee judoka die alleen meedoen om de oppervlakkige redenen geven helemaal geen donder om wat er bij reishiki, respect en goede manieren, komt kijken. Zolang ze maar lekker kunnen trekken en sleuren is het prima! Het is bijna alsof de dojo en de tatami vaatdoeken zijn voor de mensen die er komen. Dank het af en gooi het weg....

Hoe moet het dan wèl?

Ik vertaal voor jullie stukjes uit het artikeltje "The Iaido Newsletter #13 June 1991" (Ik vertaal niet alles en laat een aantal dingen weg om deze blog niet al te lang te maken. Ben je geïnteresseerd naar het hele artikeltje, klik dan hier):

"Waarom buigen wij eigenlijk naar de leraar en de medestudenten wanneer we Japanse krijgskunsten beoefenen? Is dat iets waardoor wij als vrije, gelijke en democratische mensen beledigd moeten worden? De meeste mensen zouden er ook niet eens meer aan denken om naar de koninklijke familie te buigen, maar waarom zouden we dat dan wel doen naar mensen zoals jij en ik. Om het nog moeilijker te maken buigen we in sommige disciplines zelfs naar een foto of naar een muur. Waar komt dit gedrag vandaan?

Allereerst moeten we duidelijk maken dat buigen en alle andere vormen van etiquette in krijgskunsten niet te maken heeft met onderdanig zijn. Ze hebben alles te maken met respect en dat is wezelijk anders. De vormen van goede manieren in de dojo heeft een betekenis die verder gaat dan de Japanse roots van de kunsten.

Buiging bij de ingang

Wanneer je de dojo binnengaat en weer verlaat stop je, plaats je je voeten in een "v" vorm en buig je naar de shomen. Dit wordt vaak beschreven als een gebed naar de dojo zodat je goed en hard zult trainen. Als je niet wilt bidden naar een gebouw, beschouw het dan als een kleien meditatie voor jezelf. Je verlaat de drukke en verwarrende wereld buiten en je gaat de geconcentreerde wereld van de dojo binnen. Dit is de eerste stap en wordt gevolgd door een aantal acties die je op een onderbewust niveau duidelijk moeten maken dat je de buitenwereld toch echt bij de ingang van de dojo moet laten staan.
Op een werelds niveau, stoppen voordat je de trainingsruimte binnenstapt is je gezond verstand gebruiken. Binnenstappen terwijl je niet oplet kan je een verwonding opleveren.

Buiging naar de Shomen

Deze buiging word gedaan aan het begin en het einde van iedere les en is gericht naar het hoogste punt in de zaal, of misschien zelfs een foto, kalligrafie of zelfs naar een Shinto schrijn. De buiging is nog een stap van de buitenwereld naar de dojo. Het is ook een moment waarop studenten zich kunnen reflecteren op de geschiedenis van hun kunst omdat dit ook het moment is om dankbaarheid te tonen naar de Stichter en de leraren van de kunst uit het verleden. Buigen naar de Shomen herinnert je ook aan waar je je bevindt, dit is belangrijk wanneer je gaat bewegen in de dojo.

Buiging naar de Sensei

Aan het begin en het einde van iedere les kunnen studenten een formele buiging naar hun leraar maken om hem of haar te bedanken voor geduld met jouw en de vaardigheden die je zou hebben proberen mee te geven.

Buiging naar je partner

Wanneer je naar je partner buigt zeg je eigenlijk: "Train alstublieft met mij" en "Dank je voor je medewerking". Een slordige buiging leidt tot een slordige training en dat kan weer leiden tot verwondingen.

Zori

Slippers worden gedragen op de weg van kleedkamer naar dojo om infecties te voorkomen en zo niet de gehele groep te infecteren. Je zet ze netjes weg aan de rand van de tatami om struikelingen te voorkomen. Als je ze netjes wegzet straal je uit dat je klaar bent om de dojo weer te verlaten op het einde en dat je streeft naar oplettendheid tijdens de les om te leren. Als je niet leert, dan kun je ook niet weggaan.

Beweging

Alle bewegingen in de dojo moet je uitvoeren met opperste concentratie en controle, altijd. Wees goedgemaniert en ga niet met je armen zwaaiend door de zaal lopen. Dit straalt uit dat je op aan het letten bent en wilt leren. Een vuistregels is dat je nooit je rug naar de Shomen moet keren. Hoog gegradueerde bezoekers zitten daar vaak en het zou beledigend zijn om hen je rug toe te keren. Belangrijker is dat het je traint om je positie in je omgeving ten alle tijde te weten.

Staan

Wanneer je staat is het onbeleefd om tegen de muur aan te hangen of iets anders in de trant van ongeïnteresseerd zijn. Door beleeft te zijn wanneer je staat zet je jezelf in de beste positie om verwondingen te voorkomen.

Zitten

Hetzelfde wat voor staan geldt, geldt ook voor zitten. Zit met een goede houding in seiza."

Conclusie

Ik hoop dat dit iets teweeg brengt, en dat goede reishiki weer deel gaat uitmaken van het Judo en andere Budo van velen.

Sankyu

2011-10-24T13:14:00.000-07:00

Zojuist heb ik tijdens de maandag training van Aikido mijn sankyu mogen ontvangen! Geheel onverwacht werd ik midden in de les naar voren geroepen om een examen af te leggen. Samen met twee uke heb ik, naar zeggen, een erg goed examen afgelegd!

Volgens mijn shihan ziet mijn Aikido er goed uit en lig ik goed op schema. Natuurlijk blijf ik gewoon lekker doortrainen! Met als volgende stop, niet onbelangrijk, is nikyu waarbij ik dan volgens de regels van onze organisatie een hakama mag dragen!

どうもありがとうございました師範と皆様！
Domou arigatou gozaimashita shihan to mina sama!

Aikido stage onder leiding van Shimamoto Shihan achtste dan

2011-10-07T11:43:00.000-07:00

Het beloofd een zeer interessant weekend te worden voor aikidoka in het zuiden van Nederland. Op zaterdag 8 en zondag 9 oktober word namelijk weer een stage gehouden onder leiding van Shimamoto Shihan, achtste dan. Zoals elke keer zal het weer bordevol harmonie en aiki zitten. Het interessante van de manier op hoe Shimamoto (achternaam) les geeft, is dat er ook veel aandacht word besteed aan alles wat wèl bij Aikido hoort, maar veelal niet zo expliciet in de lessen worden behandeld.

Een heel simpel voorbeeld hiervan is: hoe sta je nou op? Het lijkt misschien heel simpel, maar Shimamoto Shihan wijd daar dan toch extra aandacht aan. Hij legt de manier van opstaan dan ook uit, geeft argumenten en deelt spirituele- en filosofische adviezen mede. Daarna ga je dan ook een aantal keer in de praktijk brengen wat je net hebt geleerd. Zo staat en zit een hele stage-groep een aantal keer; een erg interessant gezicht kan ik je verzekeren!

Ikzelf ga deze stage natuurlijk ook bezoeken; morgen (zaterdag 8 oktober). Natuurlijk volgt hiervan een verslag, dus houd je ogen gericht op deze blog!

Aan allen die dit weekend mogen gaan genieten van een prachtig staaltje Aikido, een hele fijne en mooie keiko gewenst!

Onegai shimasu!

Trainingsmethoden (1a) Kitori Geiko 聞取稽古

2011-09-22T01:33:00.000-07:00

Deze blog is deels een reactie op de blog van Mitesco over het fenomeen "Mitori Geiko" wat zoiets betekent als "Oefenen door het kijken en het opnemen". Nu geef ik iets door, wat ik al een tijdje blijk te zien bij judoka en ouders eveneens.
Ik heb het gevoel dat het fenomeen wat ik ga beschrijven de behoefte heeft aan een benaming, daarom heb ik er zelf een gemaakt. Het kan eventueel niet helemaal correct zijn, maar daar kijken we dan maar overheen. Ik heb namelijk de trainingsvorm Mitori Geiko gepakt en het "zien" deel uit het woord gepakt en er iets ander voor in de plaats gezet. Wat ik daar heb neergezet is het karakter "聞".

聞 = ki (ku) (聞く) in de Kun lezing, of "bun" en "mon" in de On lezing. = horen en vragen,
取 = tori = opnemen, aannemen,
稽古 = keiko/geiko (net wat voor woord/kanji er aan voorafgaat met een harde of zachte keelklank) = oefening/training.

Als je dus zo een beetje aan het frummelen bent met de kanji, kun je dus uitkomen op zoiets als "Oefenen door het luisteren, het vragen en het opnemen". Wat bedoel ik hier dan dus mee? Juist, luisteren en vragen! Iets wat op zich al een hele opgave is voor sommige mensen. En ik bedoel dan niet alleen maar tijdens de keiko, maar ook bijvoorbeeld tijdens een gesprek met ouders van judoka.

Kitori Geiko als trainingsvorm

Net zoals Mitori Geiko als trainingsvorm kan worden beschouwd, kan mijn eigen creatie Kitori Geiko dat ook! Eigenlijk ben ik van mening dat deze twee vormen eigenlijk samen kunnen en horen te gaan. Oftewel, het een completeert het ander.

Stel je voor dat je een keer niet mee kunt trainen, en je daarom aan de kant zit en de les zo aan het volgen bent. Wat doe je dan? Kijken, helemaal juist. Je ziet de beweging van de leraar, je ziet de bewegingen van de leerlingen die de oefening van de leraar nadoen. Maar wat gaat hiermee hand in hand? Luisteren! Je luistert naar de uitleg van de leraar; kogi en mondo op een andere manier. Zonder verbale uitleg zou je immers niet weten wat er achter een techniek ligt. Je zou het misschien wel kunnen nadoen, maar verder? Zou je het dan snappen? Zou je dan in staat zijn om een danexamen programma voor jezelf op te stellen?

Maar hoe zit het dan in de les? De doorsnee judoka kent kogi en mondo waarschijnlijk niet eens. In een notendop; kogi en mondo neemt de plek in van vraag en antwoord tijdens de les. Eigenlijk een beetje te vergelijken met een theorie les. Voor de meesten zal dat een gek idee zijn, theorie over een "sport". Maar voor wie écht het doorzettingsvermogen heeft om Judo te leren, komt kogi en mondo alleen maar van pas! Je kunt de achterliggende gedachtes vragen, je afvragen wat de betekenis dan inhoud en wat jij er mee kunt doen. Een geweldig trainingsmiddel, die helaas niet verder leeft in het Judo van alledag. Misschien dat de combinatie van mitori geiko met kitori geiko daar wat verandering in zou kunnen brengen, het kan doorleven in de personen van de échte judoka.

Conclusie

Een echte conclusie heb ik nog niet getrokken; er komt dus meer. Vandaar ook het nummertje in de titel. Verwacht meer, van mij en Mitesco.

Terug van weggeweest

2011-09-22T00:32:00.000-07:00

Helaas ben ik een hele tijd afwezig geweest met het schrijven van blogs, dit kwam door hele vervelende situaties eromheen die waren veroorzaakt door andere mensen met andere visies. Het zou alleen maar vervelend zijn om deze verhalen weer helemaal op te rakelen, dus dat gaan we niet doen.

Wat in ieder geval wél goed nieuws is, is dat ik vanaf heden weer terug ben met het schrijven van blogs en het uiten van mijn eigen ik!

Gun me wat tijd om weer op te starten en blijf vooral terugkomen naar mijn pagina om de inhoud te zien veranderen!

Balans

2011-05-24T13:14:00.000-07:00

Een topic op het Judoforum heeft me aan het denken gebracht. Het ging erover dat shiai gedaan moet worden om een uitgebalanceerde judoka te kunnen zijn. Graag wil ik hier wat over kwijt.

De drie mogelijkheden van Judo

De drie keuzemogelijkheden die judoka hebben zijn bij de meesten van ons wel bekend. Deze zijn namelijk: randori (Vrije oefening), kata ("Vormen") en shiai (Competitie). Aan het geboortebed van Judo bestond, in de grootste maten, alleen randori en kata. Shiai is pas later officieël erkent als een onderdeel van het Judo. Kano shihan was echter geen fan van competitie, dat al snel favoriet werd van het overgrote deel van de judoka. Kano leerde dat randori en kata altijd op de eerste plaats moest komen. Maar helaas is dit in onze tijd al lang niet meer zo.

Randori

Randori is een moment van interactie tussen judoka. Het is hét moment bij uitstek om kennis en techniek met elkaar uit te wisselen. Heerlijk in harmonie over de tatami glijden. Lichte kumi kata waarbij op het juiste moment kuzushi wordt toegepast. Als de één dan totaal uit balans staat, op het punt staat te vallen en zijn val te nemen, gooit de ander hem met een gecontroleerde techniek op de grond. Zuiver en puur. Al de energie is tijdens dit moment gaan draaien als yin en yang. Deze energie heerst nog steeds door de continue zanshin.

Tenminste, dat zou moeten. Tegenwoordig wordt randori meer gezien als een mini-wedstrijd. Lekker alles op slot, en trekken en sleuren maar! Het probleem dat dit meebrengt is dat er al teveel nadruk wordt gelegd op shiai, voordat daadwerkelijk aan shiai gedaan wordt!

Kata

Zoals mijn judovriend Wasei het altijd zegt: kata vormt de ruggengraat, de grammatica van het judo. Vloeiend lopende zinnen vol met intelligentie en volwassenheid. Zuiverheid en broederschap. Een uiting van de mentaliteit van een judoka. Het toont de begrip van de technieken, het begrip van de theorie en de creativiteit van de eigen geest. Ieder pasje, ja iedere kleine beweging straalt uiterste controle uit. Op het moment dat uke energie gééft, néémt tori deze in de vorm van kuzushi. Uke geeft meer en meer, totdat het potje op is en tori de techniek inzet. Uke staat op en probeert het leven van tori weer opnieuw zuur te maken. Ja, dat is kata in een "nutshell".

Maar het tegendeel is aan de gang! Kata wordt door de meerderheid van de judoka niet, of nauwelijks, (meer) beoefend. Dit kan uit desinteresse zijn, of een gebrek aan goede begeleiding. Wat het ook moge zijn, kata is niet langer het middelpunt van de Judo-ervaring. Volgens Kano shihan zou dit wel moeten. Net zoals eerder genoemd is kata het ruggengraat van het Judo, precies zoals in het menselijk lichaam. De ruggengraat, met al zijn zenuwen, vormt de snelweg van het leven. Zonder dit is leven onmogelijk; je zou er maar als een gelatine-pudding bij liggen. Enfin, met Judo is het niet anders.

Shiai

Shiai werd oorspronkelijk geïntroduceerd om grotere interesse voor judokeiko op te wekken. Het was nooit de bedoeling geweest om dit het hoofddoel van Judo te maken. Maar omdat de mens natuurlijk competatief van aard is, heeft shiai snel randori en kata verdrongen. Vandaag de dag worden kinderen zo jong als zes jaar oud ingeschreven voor wedstrijden en competities. Met als gevolg dat deze jongens en meisjes niet anders weten dat Judo gelijk staat aan wedstrijden.

Ik zeg niet dat wedstrijden niet goed en constructief kunnen zijn. Het moet alleen heel erg geproportioneerd worden. Kinderen zouden niet in de gewichten moeten hangen. Men moet de ukemi-leer eerst voltooien alvorens men mee gaat doen aan shiai, helemaal als je wat ouder begint!

Balans

Sommigen zeggen dat er een zekere balans moet zijn, alle facetten van het Judo moeten gelijk worden beoefend. Meestal wordt dit bedoelt dat men "ook nog wat kata moet beoefenen". Maar wat nu als je randori en kata doet, maar geen shiai? Ook dan wordt er gezegd dat je, om alles in balans te krijgen, ook wat shiai moet doen.

Ik vind balans een goed uitgangspunt, zou het niet echter dat niet iedereen gelijk is. Ikzelf ga meer uit van het oorspronkelijke idee, de oorspronkelijke balans als je wilt waarin shiai nog niet met zo een grote maat aanwezig was. Dit kan voor een ander weer anders uitpakken. Toch vind ik dat de hoofdbestandsdelen van het Judo randori en kata zijn; shiai komt daarna.

Wat nu?

Een judoka zou allereerst ukemi moeten leren, dat spreekt voor zich. Toch zou randori het middelpunt van een training moeten zijn; geven en nemen, inspelen op elkaars energie. De technieken zouden uitgelegd moeten worden via kata; dit betekent dat kata iedere les wordt behandeld, en dan niet alleen het Nage no Kata. Dan vermijden we in ieder geval dat mensen moeten blokken voor een opkomend dan-examen. "Nog even gauw" kata leren.

Rei!

Moederdag

2011-05-08T03:55:00.000-07:00

Ik wens alle moeders, en in het bijzonder mijn eigen moeder, een hele mooie moederdag toe!

Hopelijk worden jullie in de watten gelegt voor alles wat jullie altijd doen. Moge er mooie verassingen op jullie wachten die allerlei vormen van liefde in zich dragen.

Ik weet in ieder geval zeker dat mijn moeder het cadeau heel erg mooi vond!

Nafuda Kake

2011-04-29T13:26:00.000-07:00

Waki is bezig een Nafuda Kake op te zetten voor het Judo zoals het bedoeld is, niet de competitieve variant beoefend door de meerderheid van de judoka over de gehele wereld.

Een Nafuda Kake is een traditioneel dojo element waarop de naam en de gradatie van een deshi (leerling) te zien is. Deze site is weliswaar geen dojo, maar toch wil ik er een opzetten.

Op deze Nafuda Kake komen judoka die Judo willen beoefenen op de manier die Jigoro Kano bedoelde bij de oprichting ervan. Op deze lijst komen de namen te staan in kanji danwel katakana. Dit ligt aan de persoon zelf.

Natuurlijk is het de bedoeling dat we zoveel mogelijk mensen bewust moeten maken van het échte Judo, en niet de sport die vandaag de dag beoefent word. Als je dat idee ondersteunt kunt je jezelf opgeven om op deze lijst geplaatst te worden. Geen nood; het is anoniem.

Om dit te doen dien je je gewenste naam in kanji of katakana plus je gradatie door te geven aan Waki. Na een zorgvuldige controle kom je dan op de Judo Ryu no Nafuda Kake! Ik doe mijn best om het zo goed mogelijk bij te houden!

Dus deel deze oproep met iedereen die je kent en zorg dat het echte Judo weer terug moge komen in de geesten en gedachten van judoka!

Nu; Zwarte band met de AH-bonuskaart

2011-04-10T12:11:00.000-07:00

Nadat ik vandaag een bezoek had gebracht aan het NK judo -17 in Tilburg ben ik toch wel een beetje gefrustreerd geraakt over het danexamen-beleid van de JBN. Op dat NK is iedereen uit op dat felbegeerde stukje zwart lint om het zo maar eens te noemen. Als je Nederlands kampioen wordt op dat toernooi krijg je er immers een gratis zwarte band bij! Zo krijg je dus de situaties dat dertien jarigen al een vrijstelling hebben voor een zwarte band op hun zestiende. Dit fenomeen doet me altijd denken aan de AH-bonuskaart om een of andere reden....

Ga maar na; je scoort een paar ippon en viola! Een zwarte band! In vergelijking met een examen waarop je een lange tijd op hebt zitten zwoegen om die perfect te krijgen is die bonuskaart toch wel een heel stuk makkelijker.

Ik probeer niet te zeggen dat examens het focuspunt zijn van judo. Integendeel, het maakt niet uit welke gradatie je hebt zolang je maar plezier hebt. Toch zie ik in het hedendaagse examen-beleid grote fouten.

Weggeverij

"Rijbewijs bij een pakje boter" zeggen ze wel eens. Wat mij betreft gaat dit ook volkomen op als je kijkt naar dit soort NK's. Waarom zou je een Nederlands kampioen belonen met een meestergraad? Zie jij de logica? Ik niet hoor!
Ik kan nu al niet zo zeggen dat ik echt mooie technieken heb gezien op dat toernooi; het merendeel was trekken en sleuren. Geen wonder dan dat de partijtjes maar vier minuten duren; ze zijn erna helemaal kapot! Elkaar slaan en afhouden in plaats van kumi kata. Low kicks in plaats van ashi waza. Waar gaat het judo toch heen? En dat belonen met een zwarte band?! Ik dacht dat je zoiets moest verdienen door te laten zien dat je judo en zijn principes snapt en de technieken op een goede manier kan demonstreren? Zo kan ik het ook wel....
Waar kan ik mijn judan ophalen? Bij kassa 1 zegt u? Dankuwel!

Danpunten en onderscheid

Als je "danpunten judo" intikt op google krijg je een heleboel resultaten. Ik vind het zeer storend om te zien dat websites zoals Wikipedia, waar de meeste mensen hun kennis vandaan halen over judo want wie typt er nu nog zelf iets *kuch*, menen dat danpunten de enige manier is om shodan te halen. En iedere klakkeloze dojo neemt dat weer over en plaatst dat op zijn eigen site; het verspreidt zich als een ziekte. Natuurlijk kon ik niet toekijken en heb ik gauw wat aangepast op de judo Wikipedia pagina. Ik verbaasde me erover dat de Japanse kata er nog niet eens opstonden! Ook gauw even gedaan....

Maargoed even terug naar het onderwerp. Waarom zou je kata laten vallen bij 100 danpunten? Mis je dan niet een wezelijk onderdeel in je examen? Weet je dan wel genoeg van judo? Zoveel vragen roept dat op bij mij. Moet je wel een onderscheid maken tussen rekreanten en competitie gerichten? Kun je die sporters wel judoka noemen? Ik vind van niet, iedereen zou kata moeten doen omdat anders die zwarte band geen betekenis heeft. En geloof me, kata is écht wel moeilijker dan een paar ippon scoren....

Ergernis

Wanneer ik aan iemand vertel dat ik judo beoefen krijg ik vragen zoals: "Hoe vaak heb je al goud gehaalt?" "Wat is het hoogste niveau toernooi waaraan je hebt meegedaan?". En als ik dan zeg dat ik niet aan wedstrijden doe word ik met een rare blik aangekeken. Judo zonder competitie kan toch niet?!

Als we in Nederland doorgaan met het aanbieden van verschillende manieren om dangraden te behalen, graaft de JBN zijn eigen graf. Je krijgt dan een twee-sporen-beleid; aan de ene kant de échte judoka die door middel van een examen met kata dangraden verwerven en aan de andere kant de competitie gerichte mensen in een judojas die óf de dangraadjes voor nop krijgen óf de zwarte band zonder inhoud (lees: zonder kata) in ontvangst mogen nemen. Is dit wel wat we willen? Als de JBN het zo wil houden kunnen we net zo goed twee soorten judo maken: Het échte Judo gesticht door Jigoro Kano en de sambo-worstel-schoppen-trekken-sleuren sport in een judopak gesticht door hedendaagse ego's.

Ik weet in ieder geval al wel waar ik bij wil horen....

Ukemi of aardappelen

2011-04-01T12:34:00.000-07:00

Laatst stond er iets over ukemi op het judoforum waar ik, eveneens onder hetzelfde pseudoniem, actief ben. Als ik het me goed herinner ging het over ukemi nemen voor grotere personen maar voor iedereen die een beetje tussen de regeltjes door kan kijken gaat het natuurlijk over valangst.

Ik weet uit ervaring dat vallen, zeker op het begin, niet als het allerleukste voelt. Ukemi is echter wel de basis van het judo; zonder ukemi is werpen namelijk onmogelijk. Je moet kinderen al op het begin van hun judo-carrière leren valbreken zodat ze daar later geen angst meer voor hebben. Ukemi kan heel erg leuk en vernieuwend zijn hoor!

Ukemi en vertrouwen

Shinrai, vertrouwen

Wat mijn leraar mij ooit eens vertelt heeft en waar ik het niet mee eens ben, is dat je als judoka een hekel moet hebben aan vallen. Hij zei dat je als judoka het vallen, de ukemi, zoveel als mogelijk moest vermijden. Nou ik kan je zeggen dat dit soort uitspraken ervoor zorgen dat de jonge judoka een hekel krijgen aan vallen.

Goede ukemi vereist een goede tori. Hij moet jou met controle en op een goede manier werpen. Van het begin tot het eind heeft tori de touwtjes in handen, zelfs nadat de uke met zijn lichaam op de tatami terecht is gekomen. Helaas doet het mij verdriet als ik zie hoe verbitterd de maatschappij tegenwoordig is. Mensen verhufteren steeds meer en dat kun je zelfs in de judokeiko terugzien.

Mensen vertrouwen elkaar niet meer. Iedereen loopt argwanend langs elkaar heen. Maar het ergste is dat de generatie anno nu daarmee opgevoed wordt. Met andere woorden, de ouders brengen dit gedrag over aan hun kinderen. En omdat kinderzieltjes nog zo kneedbaar zijn nemen zij aan dat dit gedrag juist een gewenst is. En dat nemen ze mee de dojo in.

Het begint al als je iemand vastpakt in kumi-kata. Men verkrampt meteen. Hup door de knieën, hara naar voren en de armen strekken. Zolang de ander maar niet dichtbij je kan komen is het goed....Niet dus!
Je moet juist soepel en veerlicht vastpakken zodat je nog alle kanten op kunt, uke totaal kunt waarnemen. Gooi dat lichaam dus maar los!

En fin, je hebt vast maar dan? Je maakt gebruik van de juiste kuzushi en voelt het juiste debana. Je maakt de correcte kake en wilt gaan werpen. Maar dan slaat het noodlot toe. Echt niet dat mensen van tegenwoordig nog geworpen willen worden. Hup daar gaat de hara weer naar voren, door de knieën en strekken maar die armen zodat jij de nage fase niet eens in kunt gaan. En mocht je dan toch nog kúnnen "werpen" dan houdt de uke zichzelf vast aan je rug zodat jij je balans verliest en er bovenop valt. Komop Nederlandse judoka, ontspan toch eens en geef je over aan tori!

Ademhaling

Mijn reply op de post in het judoforum ging over de juist ademhaling (気息):

Adem uit wanneer je de tatami raakt. Onthoudt dat ukemi een actieve techniek is.
Je moet niet op de tatami slaan wanneer je al gevallen bent, want dan neem je een passieve ukemi. Sla op de mat nét voordat je hem raakt, dan is het een actieve ukemi.

Ontspan, maar ga niet te ver hierin. Je wilt vast en zeker niet als een zak aardappelen op de tatami terecht komen. Ademhaling is de sleutel tot succesvolle ukemi.

Wanneer je voelt dat tori het juiste moment heeft gevonden en een worp aan het inzetten is, moet je zorgen dat je genoeg lucht in je longen hebt. Dit komt namelijk weer van pas als je bijna op de grond ligt. Als het moment dan aanbreekt dat de tori de nage fase bijna heeft afgerond en jij dus bijna beneden bent, neem je de juist houding aan en sla je op de tatami een fractie van een seconde voor impact. Je spant je lichaam aan, geeft je mentaal totaal over aan tori en als de worp dan eenmaal achter de rug is adem je uit vanuit je centrum, je hara of kikai tanden.

Ademhaling is de sleutel tot succesvolle ukemi.
息遣い（呼吸）は受身を成功するための最も重要な事である。

Crashmat en aardappelzakken

Het is me op het judoforum zo opgevallen dat in de posts, met name die van beginners, veel de zogenaamde crashmat vermeld wordt. Voor degene die niet weten wat dit is; een crashmat is een dikke mat die ook bij turnen gebruikt wordt.
Er worden dan dingen gezegt in de trand van "Ik heb laatst ..... geoefend op de crashmat en ....". En dat vind ik nou net zo jammer.

Crashmatten, zoals met alle attributen, kunnen op een goede én op een verkeerde manier gebruikt worden. Goed is het wanneer ze gebruikt worden om het zelfvertrouwen te verhogen en de angst voor het vallen geleidelijk aan weg te nemen bij kleine judoka. Verkeerd is het als het door gevorderde judoka gesubstitueerd wordt voor de gewone tatami.
De verkeerde manier is erg goed te zien in dit filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=sLHywB0MRYI

Zie je hoe de tori in het bovengenoemde filmpje judoot? Ik bedoel dan niet de worp op zich, maar de zanshin ná de worp. Aha, juist; die ontbreekt! De tori rolt en valt gewoon bovenop de uke omdat hij zijn balans verliest. Dit is wat ik bedoel te zeggen. Doordat de crashmatten een verhoogd val-oppervlak vormen en zachter zijn, hebben tori en uke beiden een nadeel. De tori verliest de controle over zijn hara en valt dus mee, de uke hoeft geen ukemi te nemen op de dikke mat en leert dus passieve (de verkeerde) ukemi.

Om nog even in te gaan op de uke in dit filmpje presenteer ik jullie de aardappelzakken hier naast in de plaat. Als de uke alleen maar leert om "ukemi" te nemen op de crashmatten, kan dat problemen opleveren wanneer er ukemi genomen moet worden op de tatami. Er ligt immers geen crashmat op een Danexamen....
Zoals in het filmpje al gedemonstreert wordt valt uke passief op de mat. Zonder ademhaling, zonder vertrouwen, zonder ki; zonder iets. Uke komt neer als een zak aardappelen; helemaal plat en met ernstige pijn. Je kunt je immers erg zeer doen als je de ukemi niet goed genoeg beheerst en dan op de enige échte tatami geworpen wordt!

Tot slot

In het judo proces geeft de uke zich totaal over aan tori, zowel fysiek als mentaal. Een worp die eenmaal gedoemd is om te lukken kun je toch niet meer tegenhouden; je moet wel ukemi nemen.
Vertrouw elkaar nu toch eens, wees één met elkaar. Zet je ego aan de kant om verder te komen met judo!

Ukemi is niet vervelend om te doen, als je het goed beheerst kan het zelfs leuk worden. Ik zelf vind het tegenwoordig geweldig om ukemi te nemen terwijl de tori mij controlerend op de grond werpt met een goede worp. Zou je ook eens moeten proberen, ik weet zeker dat je het leuk zult vinden!

Fundering van het Judo

2011-03-12T13:34:00.000-08:00

Kiso, of fundering, in het Japans

Wie mijn vorige post gelezen heeft, over het thuis, weet dat je over de juiste materialen moet beschikken om het te realiseren. Als dan eenmaal het beton en de bakstenen aangeleverd zijn, wil je zo snel mogelijk beginnen met bouwen. En waar begin je dan? Juist! De fundering.

De fundering is, net zoals bij een huis in jouw straat, cruciaal voor de weerbaarheid en flexibiliteit (ju). Ga maar na bij een aarbeving. Wanneer een huis een ruwe, stijve fundering heeft kan het bij een beving niets meegeven; het bezwijkt onder de enorme krachten.
Heb je echter het juiste fundament onder je huisje liggen, maak je dan maar niet zo veel zorgen. Het gebouw gaat dan immers mee met de beweging als het ware een golf. Wanneer het gevaar geweken is, staat je huis als een....huis!

De zeven kiso van Judo in mijn ogen

1) Wees in het hier en nu
Harmonie en zanshin leven in het judo. Om de trainingen tot een goed einde te brengen, moet je volkomen bij de les zijn. Er is geen ruimte voor afleiding, want dat leid tot fouten die eigenlijk niet gemaakt hoeven te worden. Alert zijn is eigenlijk hetzelfde als in het hier en nu zijn.
Met je hele gedachte begin je aan de kumi-kata om in volkomen harmonie (wa) met elkaar bezig te zijn. Een zijn met hemel en aarde; met de kosmos zegt een sensei van mij wel eens. Iedereen in de dojo aanwezig verdiend je aandacht, richt je niet op één persoon. Er ligt energie (ki) voor het grijpen, mits je helemaal aanwezig bent.

2) Grootte speelt geen rol
Judo bestaat niet uit brute-kracht technieken (tairyoku-waza), tenminste het hoort niet zo. Een goedgetrainde judoka is in staat een veel grote opponent te neutralizeren. Kijk maar naar Kano shihan.
Kano was zelf niet al te groot van formaat maar was toch zeker in staat grotere personen te werpen. Hah! Puur judo, vind je niet? Het is seiryoku zenyo.
Maar goed, Kano doet dat niet door tegen de kracht in te gaan. Hij vermengt zijn eigen energie, zijn ki, met die van de ander en leidt deze al controlerend in een vloeiende beweging (Nami!).
Als je net begonnen bent met judo, zul je hier misschien nog niet van overtuigt zijn. Maar dat komt wel. Het belangrijkste is dat je klaar staat, aanwezig bent en luisterd: met je oren, je ogen, je vingers en je hart (shin).

3) Streef naar een harmonieus bestaan
Waki, de harmonie door middel van innerlijke kracht. De wa en de ki in een dubbele binding; een sterke binding. In het judo leer je om te gaan met deze kracht.
De energie in het judo hangt niet af van de sterkte van het lichaam, die eindig is, maar van de kracht in je kikai tanden (middelpunt van ki), die eindeloos is. We kunnen ki echter niet controleren, je kunt alleen een omgeving creëren die zo gunstig is voor de innerlijke energie dat hij gaat stromen. En daarvoor moet je wel bij de les blijven!

4) Neem niet een defensieve houding aan
Als je in de bioscoop zit en iemand begint tegen je te schreeuwen, schreeuw dan niet terug want dat maakt het alleen maar erger. Je kunt vuur immer niet met vuur bestrijden! Ga je dan, volgekropt met emotionele druk, tóch tegen de richting in bewegen dan lukt het niet en ben je dus nog geen steek verder gekomen. Wanneer je met innerlijke harmonie het probleem te lijf gaat, lost het vanzelf op.
Bij judo, competitie judo uitgezonderd, gaat het niet om winnen of verliezen. Het gaat om de beleving, de leerweg, de do. Door innerlijke rust te vinden en te gebruiken kun je dus zonder emotionele bagage adequaat handelen. Impulsiefheid en eigenwijsheid gaan vaak ten koste van geduld en begrijpen word wel eens gezegd. Wat mij betreft klopt dat voor de volle 100%.

5) Blijf in balans
Een goede ademhaling is cruciaal om de perfecte situatie te creëren voor de ki-golven (ki no nagare) in je lichaam. Bij het Nage no Kata bijvoorbeeld onderscheiden goede uitvoeringen zich van slechte uitvoeringen doordat de judoka elkaars ademhaling aanvoelen en hierop reageren. Zij zijn zich bewust van hun centrum, hun hara. Ongeveer drie vingerdiktes onder je navel ligt je kikai tanden, het compas van je lichaam. Als je die op de juiste koers houdt, blijf je in balans. Hiervoor moet je wel zorgen dat je ademhaling circuleerd in je kikai tanden, dán lukt het pas.

6) Bekijkt anderen judoka niet als vijanden
Degene die met ons wensen te oefenen zijn niet de vijand, de enige vijand ligt in jezelf.

"Ik weet niet hoe je anderen dient te verslaan, ik weet alleen hoe mijzelf te overwinnen."
- Morihei Ueshiba

De vijandige wolven (zie Mitesco's Blog) in ons zijn te vertalen als: angst, twijfel aan jezelf, woede, verwarring, jaloezie en andere emoties die op hun beurt de ki-flow (ki no nagare) in onze kikai tanden kunnen onderbreken. Het belangrijkste is om te bedenken dat de ander nooit een vijand is. Willen ze je aanvallen, vraag ze dan binnen in je huis. Bied ze iets te drinken aan en wanneer ze helemaal voldaan zijn wijs je ze de weg naar buiten. Dit noem ik graag Uchi Mizu, wees welkom en voel je thuis!

"Als iemand je aanvalt, neem die aanval dan op. Nodig hem uit in je huis en zorg goed voor hem tijdens zijn verblijf. Blijf alert en controlerend, geef hem een kopje thee en nodig hem uit voor de avondmaaltijd. Wanneer dan de tijd gekomen is voor de gast om te vertrekken wijs je hem de deur. Je wacht tot hij geheel uit het zicht verdwenen is. Dan wens je hem een goede reis en dat ze nog eens terug mogen komen. Dit laatste is zanshin."
- Waki

Het draait in het judo immers om wederzijds profijt. Je gast heeft een voldaan gevoel in de fysieke zin van het woord, jij op mentaal niveau. Als je niet opneemt maar gaat vechten, verspil je energie. Nee, wees gastvrij en blijf alert. Dát is seiryoku zenyo.

7) Ga mee met de golf: Ki no Nagare
Ki no Nagare slaat op volledige alertheid en kennis van hoe de realiteit nou écht in elkaar steekt. Onthoudt dat de natuur onze beste leraar is.
Kijk maar eens naar de kleine beek in het bos. Hij zig-zagt om de rotsen, hij kronkelt zich een weg door het bos. Dit alles doet hij door zich te laten leiden, niet door verzet te geven.
Of kijk hoe de bamboo in datzelfde bos met de wind mee beweegt maar nimmer breekt. Als je kalm, alert en harmonieus blijft met jezelf en je omgeving kan jouw natuurlijke energie vrij bewegen. Maar ga je verzet geven door stress en woede dan maakt jouw energie de omgeving onveilig wat weer leidt tot slechte resultaten voor iedereen in je omgeving.

Conclusie
We kunnen niet beslissen hoe anderen zich gedragen, we hebben alleen de kracht om onszelf te veranderen. We kunnen de gevaren die anderen veroorzaken niet veranderen, alleen het gevaar in onszelf. Hoe je reageert in een moeilijke situatie of op een ingewikkeld probleem is geheel aan jou.

Een thuis voor Judo

2011-02-25T13:05:00.000-08:00

Kan iemand het woord hiernaast lezen? Zal ik een hint geven in de vorm van romaji? "Judoka"

Ik ben er vrij zeker van dat de meesten dit woord zien in de zin van "een persoon die aan judo doet", maar er zit een diepere betekenis achter. Het begint allemaal al bij het lezen van het woord. Lees je het als één woord of lees je de afzonderlijke kanji? Ik raad je aan om het laatste te doen omdat je daarvan al veel meer leert dan met je oogkleppen kijken waardoor je alleen maar rechtvooruit kunt zien. Judo met woorden, zoek kumi-kata met deze term. Zodra je een stevige grip hebt, draai je in en maak je een techniek. Zal ik je begeleiden met kumi-kata met het begrip judoka?

Judo; de soepel weg, de vreedzame levensleer, het gracieuze pad. Allemaal goede omschrijvingen van judo. Laten we nu eens kijken naar het laatste kanji. Het kanji "家" kun je vertalen met deelnemer, familie of mijn eigen favoriet: huis. Wow, mooie waza! Maar we zijn er nog niet; het was slechts een worp waarbij de term op zijn buik landde. Laten we verder gaan, niet stoppen nu!

Deelnemer is een goede vertaling maar familie klinkt al wat interessanter. Als iedereen die aan judo doet een judoka zou zijn, zou dat betekenen dat wij allemaal familie zouden zijn in de bredere zin van het woord. We zouden "familiebijeenkomsten" hebben in de dojo. We zouden verbonden zijn met ieder ander individu dat aan judo doet. Als je dit snapt, ben je goed op weg. Snap je het? Probeer dan maar eens een worp....Wazari! Goed gedaan! Maar we zijn er nog niet helemaal, ga je mee?

Mijn favoriete vertaling: huis. Als je judoka op deze manier bekijkt staat er dus letterlijk "Judo Huis" oftewel "Een huis voor judo". Prachtige techniek niet? Ik zei het je! Een echte judoka bied judo een thuis aan en wel in zijn eigen ziel (weet je nog wel: Kiotsuke! of Verbind de geesten!). Échte techniek zit van binnen, en dat krijg je niet met uren lang in de gewichten hangen. Natuurlijk is het niet de bedoeling dat een judoka niet over een goede conditie beschikt, integendeel. Maar wanneer de mentale conditie, het huis dat je voor judo hebt gebouwd, met slechte materialen is gebouwd stort het in. Verlies je de judo-idealen dan stort je huis in; judo verlaat je geest. Ben je alleen uit op winnen dan stort je huis in. Val je alleen terug op danpunten voor je zwarte band en doe je niet aan kata, dan stort je huis in.

Snap je dit? Train je ook je mentale conditie? Verdiep je je in het judo, ook buiten de dojo? Doe je ook aan kata? Staat er ook een thuis voor Judo in jou? Zo ja, dan scoor je vast en zeker een mooie ippon....

Strenger alcoholbeleid: voor mijn part wel

2011-02-11T11:26:00.000-08:00

Wie laatst het nieuws gevolgd heeft, heeft vast en zeker over het nieuwe alcoholbeleid die de regering wil invoeren gehoord. Het komt er op neer dat jongeren onder de minimale leeftijdsgrens van zestien die alcoholische dranken nuttigen, beter en strenger aangepakt worden.

Zo af en toe kijk ik wel eens het jeugdjournaal en ook daar behandelden ze dit onderwerp. Er werd op verschillende middelbare- en basisscholen gevraagd wat men van alcohol in het algemeen en het nieuwe beleid daarover vond. De reacties waren voor mij niet echt groot nieuws; de kindjes hebben immers een veel te lakonieke houding tegenover alcohol en de gevolgen ervan. Veel ondervraagden hadden geen probleem met drinken, het werd beschreven als "normaal". Ik kan je één ding zeggen en dat is dat drinken op jonge leeftijd, en zestien is nog steeds véél te jong, reusachtige gevolgen met zich mee brengt. Ik zal nu wat technischer ingaan op alcohol. Laat je er niet door afschrikken maar lees door!

In zekere zin werkt alcohol net als drugs. Wanneer je zulk genotsmiddel tot je neemt, is de allereerste keer je maatstaaf voor verdere consumpties. En dat is nou nét het zogenoemde addertje onder het gras. De eerste keer vond je geweldig, en je wilt zo een gevoel nog een keer beleven. Echter, de tweede keer is het effect al minder. Maar je wilt tóch nog dat eerste gevoel evenaren. Pech gehad, de derde keer is het nóg minder. Daarna nog minder en nog minder. Totdat je niets meer voelt maar toch drinkt, simpelweg omdat je verslaafd bent geworden.

Dopamine

Hoe werkt dat nu? Hoe komt het dat je hersenen, misschien wel tegen beter weten in, je zetten tot het meer en meer consumeren van alcohol? Het geheim ligt op molecuul niveau.

Synapsspleet

Ik neem aan dat jullie allemaal wel gehoord hebben van dopamine en andere gelukshormonen (neurotransmitters). Dopamine word afgegeven in de zenuwen, om precies te zijn in de synapsspleet. De synapsspleet is te vergelijken met een rivier of ravijn. De dopamine deeltjes "springen" over de kloof heen, richting de receptoren aan de andere kant. Deze receptoren zijn te vergelijken met een sleutel-slot-systeem. Gelukshormonen die zich in de receptoren nestelen fungeren als het ware als sleutels in een slot. Als de receptor is geactiveerd door een dopamine molecuul, beleeft de persoon een geluksgevoel.

De alcohol die men tot zich neemt verstoort de overdracht van neurotransmitters zó, dat de cellen die de neurotransmitters afgeven (vessikels) extra veel dopamine gaan produceren. Dit veroorzaakt het effect waardoor men van alcohol gaat genieten en is de verklaring van de eerdergenoemde maatstaaf.

De effecten van alcohol zijn algemeen bekend, tevens onder jongeren. Waarom drinken ze dan zo overmatig veel? Groepsdruk speelt een rol. Erbij willen horen, even alles vergeten. Zo verbergd alcohol dus ook eventuele depressie of angst. De kinderen die alcohol drinken overzien vaak de consequenties ervan niet. Ze beseffen niet dat drinken de hersenen schaadt, dat is "toch maar voor later". De hersenen zijn ongeveer pas uitgegroeid rond je vierentwintigste levensjaar. Daarbij komt dat hoe eerder iemand begint met drinken, hoe meer kans op een alcoholverslaving later.

Maar ook op de korte termijn leidt het lichaam eronder. Denk bijvoorbeeld aan verminderd concentratie- en leervermogen dus minder kans op een goede baan later dus meer kans op nóg meer alcoholconsumptie door depressie.

We moeten kinderen beschermen tegen overmatig alcohol gebruik op jonge leeftijd, alleen al om het feit dat zij daar zelf niet toe in staat zijn. Daarom vind ik dat het voorgelegde beleid nog strenger kan: geen alcohol onder de 24. Dit verminderd immer de kans op problemen later.

Wie moeten anders ons land leiden wanneer alle volwassenen van later kampen met hersenproblemen? Hmm....

Parkietje

2011-01-25T10:33:00.000-08:00

Helaas moet ik mededelen dat mijn parkietje genaamd Japie (ook al was het beestje een pop (vrouwtje)) vandaag is overleden.

Ik ben een echte dierenliefhebber, en het doet mij dus altijd zeer wanneer een (huis)dier heen gaat. Je bouwt een band op met dieren, en die band is erg sterk.
Daarom wens ik Japie toe, dat zij opgenomen mag worden in het rijk God's.

Hekel aan wedstrijden: zege of afwijking?

2011-01-16T04:27:00.000-08:00

"Twee judoka staan tegenover elkaar. Doodse stilte. De judoka maken een gracieuze ritsurei naar elkaar. De scheidrechter roept nu "hajime". De wedstrijd is begonnen."

Voor velen van jullie zal het bovenstaande als muziek in de oren klinken. Ook zal het waarschijnlijk menig jeugd-judoka doen interesseren. Het is algemeen bekend dat randori en shiai de dingen zijn die de pubers aan het judoën houden. Geen techniek oefeningen, nee. Geen ukemi undou, nee. Kata is al helemaal niet in trek, nee.

Ik heb al eens eerder genoemd dat ondanks mijn leeftijd, ik een totaal andere kijk heb op het judo. En ook op wedstrijd gebied ben ik zeg maar "out of the ordinary".
Waar de meeste (jeugdige) judoka zwichten bij een potje randori, laat ik het liever maar aan me voorbij gaan. Ik weet dat randori één van de onderdelen uit het judo is, maar ik kan er gewoon niets mee.
Kennelijk is het bij mij precies andersom. De meeste judoka vinden kata niet leuk, en ik randori niet.

Nu zullen er vast wel bij zijn die dan zeggen wat tegen de mensen die kata niet leuk vinden ook gezegd word: "Ondanks het feit dat je het niet leuk vind, moet je het toch doen om je judoleerweg compleet te maken". Helaas moet ik die mensen teleurstellen, ik vind randori niet iets om graag te doen en dat zal waarschijnlijk wel zo blijven ook.

Tot nu toe heb ik nog nooit een situatie gehad waarin ik het leuk vond om een wedstrijd of toernooi te doen. Wat is nu de lol van twee judoka die met gebogen rug en gestrekte armen een beetje naar benen lopen te graaien, iemand....?

En dan de beker of medaille die je kunt verdienen, dat voegt toch niets toe. Zeg nu zelf; verbeterd een beker mijn waza?

Hekel aan wedstrijden: zegen of afwijking? Als iemand mij een antwoord kan geven, graag. O en waarom zou ik dan wedstrijden juist wél leuk moeten vinden? Ik hoor het graag; ik sta er open voor.

Kiotsuke!

2011-01-13T09:32:00.000-08:00

Kiotsuke! Shomen ni....rei!

Voor wie traint in een dojo waar ze (ongeveer) de juist commando's gebruiken, zal dit vast en zeker bekend in de oren klinken. Meestal word de uitroep hier links gebruikt als een manier om duidelijk te maken dat de openings- danwel sluitingsceremonie begint.

Kiotsuke (気を付け) word in deze context meestal vertaald met "attentie", maar het heeft ook een diepere betekenis die vrijwel de meeste judoka niet kennen, namelijk: verbind de geesten.

Dit klinkt misschien als een spreuk die je in een gelukskoekje zou kunnen aantreffen; ik moet toegeven dat het wel mysterieus klinkt. Maar eigenlijk gaat Kiotsuke heel goed samen met de judo idealen Seiryoku Zenyo en Jita Kyoei. Ga maar na: Met verbind de geesten word bedoeld dat de judoka onderling als één moeten gaan functioneren. Samen werken aan technieken, samen uitwerken wat de beste manier is om technieken toe te passen. Met andere woorden: Jita Kyoei.

Daarnaast word vaak gedacht, als deze leus al überhaupt gebruikt word, dat Kiotsuke alleen geld tijdens de ceremonie's. Maar voor degene die de échte betekenis kent en begrijpt, geld Kiotsuke overal. Of je nu thuis zit met familie, of judo traint in een dojo. Ik vind dat Kiotsuke net zo belangrijk is voor het judo als Seiryoku Zenyo en Jita Kyoei.

Zwarte band, en dan?

2011-01-12T10:53:00.000-08:00

Het is me zo de laatste tijd vaak opgevallen dat de meeste bruine banders van plan zijn om na het behalen van de eerste dan op te houden met judo. Wanneer ik dat hoor, roept dat bij mij persoonlijk gemengde gevoelens op.

Aan de ene kant vind ik het heel jammer dat ze dat besluit (van plan zijn te) nemen. Je judoot al zo lang met elkaar, zodat je echt goede vrienden van elkaar bent geworden. En wat is er nu leuker dan gezellig met elkaar een levensweg volgen, namelijk: Judo. Dit is vooral de persoonlijke, vriendelijke kant van me die dit zegt.
Maar als ik dan zo eens het een en het ander overdenk, springt toch ook weer mijn judo gevoel het podium op. Mijn judo gevoel zegt dan dat degenen die na het behalen van de zwarte band wensen te stoppen, totaal niets van het judo principe van opvoeden hebben begrepen. Je bent immers nooit klaar met het leren en bestuderen van judo, het is toch een levensweg?

Maar ja, ik denk dan ook maar altijd zo: dat is het product van een onvolgroeide geest, en dat is vaak tiener's eigen. Eigenlijk heb ik op dat gebied niet zoveel te zeggen, ik zit immers zelf in die categorie. Toch kan ik zeggen dat het judo mijn geest heeft helpen ontwikkelen. Kleine dingen onderscheiden mensen die judo doen van judoka (柔道家). Later zal ik ingaan op het woord "judoka".

Om mee af te sluiten; als ik iets tegen jullie, ikkyu judoka, zou mogen zeggen:
Blijf doorgaan met judo, stop niet voor of na het behalen van je shodan maar ga door! Judovrienden en plezier hebben met een activiteit zijn toch zeker belangrijker dan groepsdruk?

Denk er maar eens over na.